29-09-09

Mijmeringen van de tweede dag

Dinsdag 29 september,

 

 

Vannacht heb ik toch nog een beetje kunnen slapen.  Papa liet toe dat ik deze morgen efkes nog wat kon blijven liggen want ik had het bijzonder zwaar gehad.

 

Weeral viel die enorme stilte op de ontbijt tafel…geen placemat, geen kommetje met je papje van boterhammetjes in…geen afgesneden korstjes op het kookeiland…

Wat raar was, was dat papa die blijkbaar ook miste want hij was heel lachwekkend toen hij deze morgen vroeg aan mij…wat vindt je van de korsten van mijn brood…toen vulde hij zelf het antwoord in waarop hij de boterhammetjes van je broer en zussen nam en de korstjes af ging snijden…zo was het net alsof je thuis was.

 

Papa heeft de zusjes gebracht naar school en toen hij terug was hebben we samen opgebeld naar Jette. 

Je hebt vannacht goed geslapen, 1 maal wakker geworden dat je jou fopspeentje kwijt was maar ja…je sliep vlug weer in.

Je had gisteren ook een klein beetje groeimelk gedronken uit een flesje, want het is heel belangrijk zuske dat je vitamientjes binnen hebt hé…

Je moet een grote sterke meid worden.

 

Deze morgen liep het wat minder vlot…toen we belden zat je aan de tafel in de keuken bij de verpleegsters…je vroeg een boterham met choco maar in jou taal…de taal die alleen ons gezinnetje begrijpt en ja…de communicatie was niet duidelijk genoeg…maar nadat papa de tolk gespeeld had gingen ze vlug alles in het werk zetten om het voor jou comfortabel te maken.

Het is voor iedereen zoeken en ondervinden. 

Nu ga je flink jou papje kunnen eten mijn kleine meid en we proberen alles op alles te zetten om vanavond toch bij jou te kunnen zijn…ook al is het maar een kwartier.

We hebben allebei een grote drang om jou eens in onze armen te kunnen nemen en je te overladen met knuffels…in ieder geval, we potten ze al op tot je terug thuis bent. 

Ik zal zien hoe ik her iedereen kan krijgen waar hij moet zijn, Febe naar de dictie, Arieke naar ’t klassiek ballet en broerke bij ons…

We doen zeker ons best, lieve schat…

 

Vandaag ga ik een beetje mijn zinnen verzetten met schilderen en behangen…ik ga efkes gaan shoppen naar verschillende winkels om ideetjes te zien en dan ga ik er in vliegen…eerst mijn praktijkruimte zodanig dat ik het bureau en mijn tafel terug kan plaatsen want ik wil toch vanaf volgende week ook weer terug werken.

 

Ik dacht dit maar…want rrrrinngggg, de bel.

Ann is op bezoek geweest en had een opkikkertje mee, een rijsttaartje.

Efkes een beetje verteld hoe gisteren alles is verlopen.  En nu zit ik hier  met mijn tasje soep (brocolli-kippesoep, recept van oma en superlekker) en een boterhammetje.

 

Ik was het bijna vergeten vertellen kleine meid maar vanavond komen papa en ik op bezoek.  De broer en de zusjes mogen naar Ann om Emiles verjaardag te vieren.  Zij gaat wafels bakken en zij gaat ze dan naar de balletles en dictie brengen.  Daarna komt Iris babysitten en zo kunnen wij je eens komen een beetje gezelschap houden.

 

Schattebout, tot straks

 

Heb net nog een keertje gebeld naar Jette.  Super meid…fantastisch wat je doet.

Deze middag heb je heel flink je bordje gegeten, twas wel nog allemaal gemixt maar toch.  Deze middag is Lut en Karen dan langsgeweest, de logo en de diëtiste en daar heb je jou taakjes omtrent smaken heel goed ook doorstaan.  Je moest likken aan een ballon, een schelleke kaas en nog vele zaken…op smaken ben je niet echt kieskeurig hé…

Voor jou 3uurtje heb je aan 5 stukjes cake moeten likken en dat was eerst angstig maar toch heb je het weer gedaan.  De juf had vijf stukjes cake afgesneden en je moest likken en daarna in de vuilnisbak gooien…proficiat grote meid.

 

Toen had ik ook nog de hoofdverpleegster aan de telefoon.  Die zei dat ik nog enkele zaken moest meebrengen zoals tandpasta, tandenborstel en ik heb haar dan gezegd dat alles in je schuifje zat…dat was nu net de plaats waar ze niet gekeken hadden met als gevolg dat je gisteren ook je tuutje niet hebt gehad.

 

Je bent in slaap gevallen op de schoot van de verpleegster en dan heeft ze jou zo in bedje gelegd…  Je bent gewoon mama’s supermeid…

 

Mega-mindygirl, we komen eraan!

 

 

 

We love you!

mama

22:07 Gepost door t'zeebolleke zelf in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.